امروز هشتم مارس است و من زن هستم. قضیه از اینجا شروع میشود که من حدودا دو هفته پیش یک ویدیو دیدم از آلیسون مکگروگر با این عنوان که داروهای عادی مصرفی مثل یک مسکن ساده برای سردرد پیامدهای خیلی بیشتری برای زنها دارند. عنوان سخنرانی کسل کننده است و ایده ای نداری که قرار است چه چیزی بشنوی اما این ویدیو شروع کلیک های متوالی در مورد سلامت زنان شد و این شد که من فکر کردم باید پشت تبریک های تکراری هشتم مارچ به این فکر کرد این را نوشت که جدا از خشونتی که این روزها همه از ان مینویسند بهداشت و سلامت زنان هم حرفهایی برای گفتن داشته است. ساختار بدن زن پیچیده تر است به لحاظ میزان هورومون هایی که در بدن ترشح میشود انجام کار ازمایشگاهی بررسی سایدافکت های داروها روی بدن زن و کلی تر جنس ماده سخت تر و با خطای بیشتری همراه است.نوسان هورمون ها پردازش داده های بدست امده از ازمایشات را سخت تر میکند پس مردها نمونه های اسان تر و حتی ارزان تری به شمار می آمدند. از این جهت بعد از جنگ جهانی دوم اینطور فرض شده که بدن زن و مرد یکی است. از جنس نر در بررسی پیامد داروها استفاده شده و خب میشوند اینطور نتیجه گرفت که دار

اپلیکیشنم را بسته اند برای اعلام نتیجه. دیشب به خاطر حساسیت امپول زدم. شام سوپ و نان تازه خوردم زود خوابیدم و حالا بعد از طلاوع آفتاب دیگر خوابم نمیبرد. هزار بار صفحه ی دانشکده را رفرش کرده روی گوشی نوتیف ایمیلها را روشن گذاشتم ساعت عزیز را دستم کرده ام کلاه مامان را کشیدم سرم رو به پنجره نشسته ام و آرکایو میخواند.